eemhaven 003

Joke Sickmann 320Ik zou zo graag hier een pleidooi willen houden waarom het zo waardevol is als dit gebied aan de Eem een mooie ontwikkeling tegemoet zou gaan. Een ontwikkeling, waarbij wij allen ons happy kunnen voelen. Waaraan wij allen ook een steentje zouden kunnen bijdragen. Wij allemaal, omdat de Eem nu eenmaal van ons allen is. Het sleutelwoord is co-creatie.
Ik had eerder bedacht dat het misschien veel beter zou zijn als ik u nu wat over de Wagenwerkplaats zou gaan vertellen. Ik zou u daarmee duidelijk willen maken, dat iets waarop je hoopt, dat je dat ook echt kan bereiken. Dat het mogelijk is om met veel vertrouwen in elkaar – en met respect voor ieders inbreng -  een groot gebied, waarvan je houdt samen tot ontwikkeling kan brengen. Dat zo’n werkwijze, co-creatie dus, niet alleen goed is voor burgers, maar voor iedereen. Daar hoort dus ook het particulier ondernemerschap bij, maar ook het ruimte geven aan elkaar, het gaat om je vertrouwen te schenken aan de gemeente, en vertrouwen aan de eigenaars van het gebied. Hun belang is ons belang. Een keertje op de vuist gaan met elkaar, dat kan, Je hoef het niet altijd eens te zijn met elkaar.  Maar het gebied is van ons allen. Ik heb het over het nieuwe eigenaarschap dat past in onze tijd; dat past bij Amersfoort.

Maar laten we het nu toch maar bij de Eem houden.
Bij een loflied op de Eem heb ik een bekende Amsterdammer aan mijn zijde staan: Joost van den Vondel.
Over de Amsterdamse Westertoren schreef hij vol trots in een gedicht. Het klinkt zo: Aan d’ Amstel en het IJ daar doet zich heerlijk open, zij die als keizerin de kroon draagt van Europe.
Misschien weet u ook dat Vondel later een gedicht over Amersfoort heeft geschreven. In gedachten heeft hij naar Onze Lieve Vrouwetoren gekeken.  Dat was in de tijd toen de bliksem in de spits, de top van onze toren was geslagen. Misschien was het wel een straf van God! Want gelovig waren de mensen toen nog wel. En sommigen onder u zullen misschien weten dat onze toren bij die ramp is gered door Nicasius, de toenmalige meestertimmerman van onze stad.
Joost van de Vondel dichtte in 1657: Godts hant beproeft de Bruit van d’ Eem als Godts verkoren, Door ’t water van den Rijn, als ’t sneeuw te snel ontdoit; Hy treft door ’t vier de kroon van haeren schoonen toren, Nu heerelijck herbouwt en in den top voltoit.
Wat mij opvalt, is de kijkrichting. Joost van den Vondel kijkt vanaf het water naar de stad waarover hij dicht, of dat nu Amsterdam is, of Amersfoort.  Wat ik daar persoonlijk in herken is, dat ikzelf er ook een handje van heb om vanaf het water in de richting van Amersfoort te kijken.  Voor mij begint het leven in Amersfoort bij de Eem, de rivier die de voedster is van onze stad. De Eem kan wat mij betreft niet zonder het zicht op de toren.
Dit is maar één voorbeeld. Er zijn duizend voorbeelden waarin ik de Eem en Amersfoort zou willen prijzen. Om het begrip Koppel, de Meent, gemeenschappelijk, de gemeenschappelijke weide, de beeldspraak die vooral de jongens en de meiden van de War zo graag gebruiken in hun idee hoe een bijdrage te geven aan het leven in Amersfoort. Ik denk aan de fabrieken die nog behouden zijn en die welvaart naar Amersfoort hebben gebracht.  Aan al die mensen, vooral uit het Soesterkwartier, die hier nog geen tien, twintig, dertig jaar geleden gewoond en gewerkt hebben. Aan de meisjes van de Erdal. Aan de nieuwe generatie, de kinderen van de Marokkanen die hebben gewerkt bij de NKI.  In gedachten zie ik ze gaan en soms vertellen ze er nog over.
De Eem is de rivier die ons allen verbindt.

Nynke GeertsmaHoor, de wind waait door de bomen,
langs de Eem zelfs waait de wind.
De Koppelpoort staat stil te dromen;
zij die oud en nieuw verbindt.

Terwijl een ietwat grijze lucht
verlicht wordt door de rijzende zon,
weerkaatst een vloek, een diepe zucht
tussen de keien en het beton,

zodra het gekibbel en gebabbel
langs de wellustige rivier
in 't eens zo rustige gekabbel
weer naar boven drijft alhier.

Er dringt een feit, er klinkt verlangen
naar nieuwe of naar vroeger tijden.
Er borrelen meerdere belangen
die met elkaar lijken te strijden.

De vraag komt op: waar gaat het heen
nu winden van verand'ring waaien?
Die laten veel méér dan alleen
de ámbtelijke molens draaien.

Hear hear, de wind waait door de bomen,
langs de Eem zelfs waait de wind.
Laat alle wensen samenkomen
in de keistad én in die bak met grind!

(3 december 2015: Nynke Geertsma - Stadsdichter van Amersfoort)

Winnend team 300x200

Woensdag 25 november was het dan zover. Het scholierenproject "Stedenbouwkundig ontwerp op de hoek van het Eemplein / De Nieuwe Stad" van 't Hooghe Landt College uit Amersfoort, eindigt met de ontknoping. In totaal 28 teams streden gedurende de projectperiode van tien weken om een plek bij de eerste vier. Een eerste jurering leverde vier genomineerde teams op.

Na vier zinderende presentaties van de genomineerde teams trok de jury zich, onder aanvoering van burgemeester Bolsius, terug voor overleg. Na ongeveer 10 minuten, die voor de teams een eeuwigheid duurden, sprak de burgemeester de verlossende woorden. Het team dat de derde presentatie verzorgde werd als winnaar uitgeroepen. De burgemeester prees het team omdat zij de opdracht het meest hadden gevolgd. Hij memoreerde aan het zwembad in de Eem en vergeleek dat met de stad Berlijn waar een boot in de rivier de Spree als zwembad dienst doet. Hij benoemde de interactie met de gemeente, het micro-macro niveau rond het Eemplein en de zomer/winter team met prijsgedachte. Puck, Ilse en Lisa glommen van trots en ontvingen uit handen van de burgemeester hun prijs - het boek "Levende stad, stad om in te leven" van Elma van Beek.

 

20151029 Groep 1 Rick Frank en Rick 26 pnt

Op 25 november aanstaande vindt op ’t Hooghe Landt College de jurering van de vier genomineerden plaats. Burgemeester Bolsius zal als voorzitter van de jury het winnende team bekend maken. De winnaars ontvangen een prijs die door de stichting Vrienden van de Eemhaven ter beschikking is gesteld.

Het winnende ontwerp zal gepresenteerd worden tijdens het symposium dat door de stichting Vrienden van de Eemhaven georganiseerd wordt op 3 december.

In de maanden september en oktober werkten scholieren van het voorgezet onderwijs, klas 2 van ‘t Hooghe Landt College, aan het project “Blok 3”. “Blok 3” staat voor het laatste stuk onbebouwde grond aan het Eemplein, door omwonenden “de grindbak” genoemd. De Stichting Vrienden van de Eemhaven vond het interessant om te weten hoe de huidige jeugd dacht over de ontwikkeling van dat terrein. Het Hooghe Landt College werd bereid gevonden om dit als project uit te voeren. In de vier 2e klassen gingen teams van 3 à 4 leerlingen aan de slag. Zeven teams per klas, dus 28 teams in totaal maakten de opdracht “Maak een stedenbouwkundig plan voor de hoek Eemplein – De Nieuwe Stad”.

De opdracht behelsde vijf onderdelen, een verdieping in de geschiedenis, een buurtonderzoek, een ideeënlijst, het maken van een maquette en een eind- c.q. adviesrapport. De opdracht werd vervolgens afgerond met een presentatie. Uit elke klas is het ontwerp gekozen, dat door middel van jurering, het hoogste aantal punten kreeg. Deze vier ontwerpen dingen mee naar de 1e plaats.

De stad als bouwmarkt (door Frans Soeterbroek 11-11-2015)
Komend voorjaar is het twee jaar geleden dat er nieuwe gemeenteraden en colleges aantraden in de steden en vele liefdesverklaringen werden afgegeven aan het samen stad maken met de bevolking. Sindsdien is er veel steden een tandje bijgeschakeld op het vlak van participatie en ondersteunen van lokaal initiatief. Daarvoor hulde. Wat nauwelijks is gebeurd is de wrijving opzoeken met de traditionele manier van stadsontwikkeling. En dat is vreemd want die wordt gekenmerkt door een een-tweetje tussen overheid en grote marktpartijen, waarbij de stad vooral wordt gezien vanuit een economisch model: competitie tussen steden, gunstig vestigingsklimaat, dynamische vastgoedmarkt en aanzwengelen van de bouwmachine.
Ik zie drie hardnekkige fenomenen die in hun combinatie het beeld van de stad als markt in stand houden en de publieke zaak uithollen.

Wij houden u graag op de hoogte via onze nieuwsbrief

© 2015 Stichting Vrienden van de Eem | Alle Rechten Voorbehouden